
Friday, December 12, 2008
ಇವಳು ಗೆಳತಿಯಲ್ಲ...

Friday, August 22, 2008
ಕಾಲ ಮಿಂಚಿ ಹೋದಾಗ
ಅವನ ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಯಿತು.ಈಕೆಯನ್ನೇಕೋ ಕಂಡು ಮರುಗಿದ ಅವನಮ್ಮ ಆತನ ರೂಮಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು.ಈ ಹುಡುಗಿ ಪ್ಯಾಕೇಟು ಒಡೆಯದೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಸಿ ಡಿ ಪ್ಯಾಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದಳು.ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ ? ಅವಳು ಕೂಡ ಆತನನ್ನು ಗಾಡವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.ತನ್ನ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆಯನ್ನು ಆತನೊಂದಿಗೆ ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ಹೇಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ಸಿ ಡಿ ಕವರ್ ನೊಳಗಿಟ್ಟು ಆತನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು ! ಆದರೆ ಆತ ಮಾತ್ರ ಆ ಕವರ್ ಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ !
ಯಾಕೋ ಈ ಎಸ್ ಎಂ ಎಸ್ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಹಳಾ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಹೌದಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೂಡ ಹೀಗೇನೇ ಎಷ್ಟೋಂದು ಜನರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿರ್ತೀವಿ.ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರೂ ಕೂಡ.ಆದ್ರೆ ಅದನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಲಾರದೇ ನಾವು ಪಟ್ಟಿರುವ ಕಷ್ಟಗಳೆಷ್ಟು ? ನಮ್ಮ ಸಂಕೋಚಾನೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಆ ಆತ್ಮೀಯ ಬಂದನವನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿರುತ್ತೆ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನೋ ನಡೆದಿರುತ್ತೆ! ವಿಶಾಲವಾಗಿರೋ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ನಾವವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರೋ ಆ ಪ್ರಿತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಭಾರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಹಗುರವಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಕಳೆದು ಹೋದ ಕಾಲವೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ.ಆದರೆ ಕಾಲ ಮಿಂಚಿರುತ್ತೆ !
Sunday, June 8, 2008
ಹಣೆಯಲಿ ಬರೆಯದ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ...
ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೀಬೇಕೂಂತ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದೆ.ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ‘ನೀರಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಹೋಮ’ದಂತೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಯ್ತು.ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸೋಣಾಂತ ‘ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು’ ದ್ವೇಷಪಟ್ರೂ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತೀನ ನಂಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ ನೆನಪಾಗಿ ಕಠೋರವಾಗಿರೋ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಕರಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಗುಳಿ ಬೀಳುತ್ತೆ ! ಸುಮ್-ಸುಮ್ನೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಬೇಡ ಅಂದರೂ ನಿಂಜೊತೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಚೆಲ್ಲಾಟ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ.ನೀನು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ‘ಆ ದಿನಗಳು’ ನೆನಪಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮಂದವಾಗುತ್ತೆ.
ನನ್ನನ್ನು ಮರೀಬೇಡಾಂತ ನಿವೇದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀನೇ, ನನ್ನ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿ ಅಲ್ವಾಂತ ಮನಸ್ಸು ಚುಚ್ಚುತ್ತೆ!
ಒಂದು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಟ್ಕೋ... ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಷ್ಟು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಾ ಕಣೇ.ನಾನು ಸತ್ತರೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರೋ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಯಲ್ಲಾ ಕಣೇ! ಅದೆಂದಿಗೂ ಅಮರ,ಶಾಶ್ವತ.ನನ್ನ ಹಣೆಯಲಿ ಬರೆಯದ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಕೊರೆದಿದ್ದೇನೆ.ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿರೋ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೋರ್ವಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ.ನೀನೇ ನೆಟ್ಟಿರೋ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಸಸ್ಯವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬೇಡ.ಅದೀಗಾಗಲೇ ಪ್ರೌಡಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದೆ.ಪ್ಲೀಸ್.. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸ್ಕೋ...
ಇತೀ,
ನಿನ್ನವನು
Tuesday, April 22, 2008
ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾರಿ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಾರೋ...

Wednesday, March 26, 2008
ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತಿರುವೆ ಗೆಳೆಯ

ಹಾಯ್...
ನನ್ನಿನಿಯಾ ಹೇಗಿದ್ದಿಯಾ ಕಣೋ? ಎಲ್ಲಿದ್ದಿಯಾ? ನಾನು ಯಾರೂಂತ ತಿಳಿತಾ? ನಾನು ಕಣೋ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಿ.ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ 6 ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆಯಿತು.ಒಂದೊಂದು ದಿನಾನೂ ಒಂದೊಂದು ವರ್ಷದ ಹಾಗಾಗ್ತಿದೆ.ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರೋ ನಿನ್ನ ಫೊಟೋ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಬೇಸರವಾಗ್ತಿದೆ.ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣವಾಗಿರೋ ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.ನಿನ್ನಿಂದ ಉಪಕಾರ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನಿನಗೆ ಕೃತಘ್ನತೆ ತೋರಿಸಿದ ಅವರಿಗೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವಾನೇ ಇಲ್ಲಾ.ಕತ್ತೆಗೇನು ಗೊತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ಪರಿಮಳ ಅನ್ನೋ ಜಾಯಮಾನ ಅವರದು.
ನೀನು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವನು ಕಣೋ. ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಂತಹಾ ಮುಗ್ದ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನದು.ಯಾರನ್ನೂ ಬೇಗನೇ ನಂಬಿ ಬಿಡುತ್ತಿಯಾ ನೀನು.ಆದರೆ ಅವರು ಮಾತ್ರ ಕುತಂತ್ರಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ ? ನಿನ್ನ ಈ ಗುಣಗಳೇ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು. ನೀನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಡಂಬರಕ್ಕೆ ಟಾಟಾ ಹೇಳಿದ್ದೆ.ಸರಳತೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.ಯಾವ ಹುಡ್ಗೀರನ್ನೂ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
‘ಓ ಗುಣವಂತಾ ನೀ ನನಗಂತಾ ಬರೆದಾಯ್ತು ಭಗವಂತಾ’
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗಿದ್ದೆ.ನೀನು ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತು ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ.ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯನೆಂಬಂತಿದ್ದೆ.ಅಣ್ಣ-ನಾನೂ-ನೀನು ಒಂಥರಾ ಆತ್ಮೀಯರಾಗಿ ‘ತ್ರಿಮೂರ್ತಿ’ಗಳಂತಿದ್ದೆವು.ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನನ್ನ ಪ್ರೀತೀನ ನಿನ್ಜೊತೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೂ,ನೀನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟಗಳಿಗೊಂದು ಅರ್ಥ ಹುಡುಕಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.ಆಗಲೇ,‘ನಾನು ಉಂಡ ಮನೆಗೆ ಖನ್ನ ಹಾಕುವವನಲ್ಲಾ’ ಎಂದು ನನಗೆ ಬುದ್ದಿವಾದ ಹೇಳಿದ್ದೆ.ಆದರೂ ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾದ ನಾನು ನಿನ್ನಂತಹವನು ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗಬಾರದೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಕದಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದೆ.ದಿನಗರುಳಿದಂತೆ ನೀನು ಸಾಗರವೆಂಬ ಜೀವನದ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಗನಾಗಿ ನನಗೆ ‘ಸಾಥ್’ ನೀಡಿದ್ದೆ.
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಏನನ್ನೋ ಕಳಕೊಂಡಂತೆ ಚಡಪಡಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದಾಗಿತ್ತು.ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಣ್ಣನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ನಿನ್ನ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸೂಪರ್ರಾಗಿ ಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ.ನೀನು ಹ್ಯಾಂಡ್ಸಮ್ ಆಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುತ್ತಿಕ್ಕೋಣಾಂತ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ನೋಡಿದ್ರೆ? ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ನನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಾಕಲೇಟ್ ಮದುರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.ನೀನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರು ನಿನ್ನ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಪೆಟ್ರೊಲ್ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕರೆನ್ಸಿ ಇದ್ದರೆ ಅದೂ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು! ಆದರೂ ನೀನು ಎನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಅದೆಲ್ಲಾ ನನಗಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?
ನಾನು ಎಸ್ ಎಸ್ ಎಲ್ ಸಿ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಲಾಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ಅತ್ತಿದ್ದೆ.ಇದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡ ನೀನು ನನ್ನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ತಂದು, ನನ್ನನ್ನು ಅಡ್ಮಿಶನ್ ಮಾಡಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಫೀಸನ್ನೂ ಭರಿಸಿ, ಪುಸ್ತಕ,ಬ್ಯಾಗ್ ಎಲ್ಲಾ ತಂದು ಕೊಟ್ಟು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ.ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬೀನು ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಬೇಡವೆಂದಾಗ ನೀನು ಹೊರಟರೆ ನಾನು ಅಳುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಾನ ಕೇಕ್ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಕೇಕ್ ಕತ್ತರಿಸಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೆ.ಅದೇ ಮೊದಲಾಗಿ ನನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಿದ್ದು.ನೀನವತ್ತು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕೂಟ್ಟಿದ್ದ ಮುತ್ತನ್ನು ಈಗಲೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು ತಿಳಿಯೋದೇ ಇಲ್ಲಾ ! ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ನನಗೆ ನೀನು ಕರೆ ಮಾಡುವ ವರೆಗೆ ಮಿಸ್ಡ್ ಕಾಲ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ.ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ದಿನಕ್ಕೆ ಅರ್ದ ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸದೇ ಮಲಗಿದ್ರೆ ನಿದ್ದೇನೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೋಣಿಯಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವಾಗ ‘ಖಳನಾಯಕ’ನೆಂಬಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ.ಆತ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತೀನ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ರಾದ್ದಾಂತಾನೇ ಮಾಡಿದ್ದ.ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪರಾಧಿಯೆಂಬಂತೆ ವಿಚಾರಣೆಯೂ ನಡೆಸಿದ್ದ.
ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ನೀನುಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸಿದ್ದೆಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಚಾವ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ.ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸದೇ ದೂರವಾದೆ.ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇಯಾರನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ.ಮೊದಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಯೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಾನಿನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ.ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗದೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.ವಿರಹ ವೇದನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ನೀನೆಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಸುಖವಾಗಿರು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.ನೀನೆಂದಿಗೂ ನನ್ನವನೇ.ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಡ ಗೆಳೆಯ...
ಇತೀ,
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಿ…
Thursday, February 14, 2008
ಕೈ ಬಿಡಲಾರೆ ಗೆಳತಿ ಎಂದಿಗೂ...

ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯೆಂದು ಹೇಳಿ ಬ್ಲಾಕ್ ಮೇಲ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಆಕೆ ನನ್ನ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದ್ದಳು.ಅದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಲ್ಲಾ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೂ ಅದು ಯಾರಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಚಿಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿತ್ತು.ಅದೊಂದು ದಿನ ನಾನು ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ನಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ ಆಗಿದ್ದೆ.ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಕರೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿಯಾಯಿತು.ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಗರ ಬಡಿದಂತಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಚಿಂತೆ ದಃಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಆಟವಾಡಬೇಡವೆಂದಾಗಿ ವಿನಂತಿಸಿದ್ದೆ.ಆಕೆಯ ಮನ ಕರಗಿತು.ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿದಳು.ಕ್ಷಮಿಸುವಂತಹಾ ದೊಡ್ಡವನು ನಾನಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವನಾದೆ !
ಅಂದಿನಿಂದ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ.ನಾನೆಂದೂ ಕಂಡಿರದ ಆ 'ಮಲೆನಾಡಿನ ಹುಡುಗಿ'ಯ ದನಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆಯತೊಡಗಿತು.ಅದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದ ಕೂಸು ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರೈಸಿತ್ತು.ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು.ಆಕೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸೊಪ್ಪಿತು.ನನ್ನಿಚ್ಛೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ.ಆಕೆಯೂ ಸಮ್ಮತಿಸಿದಳು.ನನಗೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಮೂರು ಗೇಣು ಇದ್ದಷ್ಟೇ ಸಂತಸವಾಗಿತ್ತು.ಸಾಗಿದಷ್ಟು ಮುಗಿಯದ ಬದುಕೆಂಬ ಸಾಗರದ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಕೆ ನೀಡಿದ್ದ ‘ಸಾಥ್’ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯವನ್ನೇ ಒದಗಿಸಿತ್ತು.ಆಕೆ ತುಂಬಿದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗಳಿಂದ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಿ ಪಾಸಾಗಿ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ.ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ನನ್ನವಳೊಂದಿಗೆ ದಿನಾಲೂ ಮೂರುಗಂಟೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಲೆನಾಡಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕುದಾದ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಂತನ್ನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ಮೊದಲಬಾರಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ‘ನನಗೇನು ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡುತ್ತಿಯಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ‘ನಿನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತುಕೊಡುವೆ’ ಎಂದಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಒಡತಿಯಾಗಿದ್ದಳು.
ಕಾಲಚಕ್ರ ಉರುಳಿದಂತೆ ಆಕೆಯ ಸಂಬಂದಿಯೋರ್ವಳು ‘ಶಕುನಿ’ಯಾಗಿ ಕಾಡಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾದ್ದಾಂತಾನೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು.ಆಕೆ ಮರೆಯದಿದ್ದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಆಕೆಯ ಅಪ್ಪ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ಕತ್ತರಿಯ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಹಕ್ಕಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯಂತಾಗಿ ಆಕೆ ಮರೆಯುವ ನಾಟಕವಾಡಿದಳು.ಕಾರಣ ಆಕೆಯವನಾಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಲು.ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ‘ನಿಶಾ...’ ನಾನೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನವನೇ. ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನಲ್ಲದೇ ಇನ್ಯಾರನ್ನೂ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನೋಡಲ್ಲಾ.ನಿನ್ನನ್ನೆಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲ್ಲಾ. ನಮ್ಮೀ ಪ್ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತ..ನೆನಪಿರಲಿ...
ನಿನ್ನ ಸವಿನೆನಪೇ ಮನದಲ್ಲಿ ಆರಾಧನೆ...

ಆವನ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆ.ಅನೇಕ ದೇವಸ್ಥಾನ ಪಾರ್ಕನ್ನು ಕೈ-ಕೈ ಹಿಡಿದು ‘ಸಪ್ತಪದಿ’ಯೆಂದು ತಿಳಿದು ಸುತ್ತಾಡಿದ್ದು, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಿಸಿಲು-ಮಳೆ-ಗಾಳಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ಆತ ಬೈಕ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದು,ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಆತ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಪ್ರಿತಿಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಮುತ್ತು, ನನ್ನ ಗಲ್ಲವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತನ ಮಾತುಗಳು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಆತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಫೋನಿದ್ದರೂ ಮನೆಯವರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ದಿನಾಲೂ ಕಾಯಿನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಆತನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ‘ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್’ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಈಗ ಬರೀ ನೆನಪಷ್ಟೇ ! ಆ ಕಾಯಿನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಬಿಕ್ಕಿ-ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದಾಂಪತ್ಯ ಹೀಗೇ ಇರಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೀಗೇ ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಎಂದು ಕಂಡಿದ್ದ ಕನಸೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ‘ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೇ ಪ್ರೀತೀನೆ ಇಲ್ಲಾ’ ಎಂದು ನಾನು ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ರೇಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ‘ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆತನ ಮಾತು ಈಗ ನಿಜವಾಗಿದೆ.
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ‘ದಿನ್ನು’...ಈ ಲೋಖದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆ ಭಗವಂತ ಕಲ್ಲು ಹಾಕಿದ.ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಾದರೂ ನಿನ್ನವಳಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅಮರ-ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ...
ಹೇಳದೇ ಬಂದು ಕೇಳದೇ ಹೋದವಳ ನೆನೆಯುತ...
‘ಟೈಂ ಪಾಸ್’ ಗಾಗಿರದೇ, ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೆ.ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರಂತೆ ನಾನೆಂದೂ ಹುಡುಗಿಯರ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ತಿದವನಲ್ಲಾ.ನಾನವಳನ್ನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣೋಟಗಳು ಅದಲು ಬದಲಾದಾಗ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಆಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವಳೆಂದು.ಆ ಮಾತುಗಳು ಆಕೆಯ ಬಾಯಲ್ಲೇ ಬರಲಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದೆ.ಅದರ ಕರೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.ಕಾರಣ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಸ್ನೇಹ ಮುಖ್ಯ.ಅದಲ್ಲದೇ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದವ ನಾನು.
ಆ ಸುದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಕೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದು ‘ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ನೀನೆಂದಿಗೂ ನನ್ನವನೇ’ ಅಂದಳು. ‘ಈಗೆಲ್ಲಾ ನನಗದರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟವಿಇಲ್ಲಾ’ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಬುದ್ದಿವಾದ ಹೇಳಿದೆ.ಆದರೂ ಹಠಾಮಾರಿಯಾದ ಆಕೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲಾ.ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕದಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದಳು.ನನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಗನಾಗಿ ನಾನವಳಿಗೆ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದ್ದೆ. ನಾನವಳನ್ನು ಮುಗ್ದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗಿದೆ.ಅವಳಿಲ್ಲದೇ ನಾನಿಲ್ಲಾ ಎಂಬಂತಿದ್ದೆ.ಅವಳನ್ನು ನೋಡಡಿದ್ದರೆ ಏನನ್ನೋ ಕಳಕೊಂಡಂತೆ ಚಡಪಡಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.
ಹೀಗೆ ‘ರೋಮಿಯೋ-ಜೂಲಿಯೆಟ್’ ನಂತೆ ಸಂತಸದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆಕೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯ ತೊಡಗಿದಳು.ನನಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡೂವುದಂತೂ ಕನಸಿನ ಮಾತಾಯ್ತು !ನನಗ್ಯಾಕೋ ಇದು ಅರ್ಥಾನೇ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲಾ.ನಾನೆಂದೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನ ಸಿಮ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕಳೆದು ಹೋದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ತೊಂದರೆಯಾಗಬಾರದೆಂದು, ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಅದೇ ನಂಬರಿನ ಸಿಮ್ ಕಾರ್ಡ್ ದುಬಾರಿ ಹಣ ತೆತ್ತು ತೆಗೆದಿದ್ದೆ.ಎಲ್ಲಾ ಅವಳಿಗಾಗಿ ! ಆದರೆ ಇದುವರೆಗೂ ಆಕೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕರೆ ನನ್ನತ್ತ ಸುಳಿದಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುವುದು ಬೇರೆ ವಿಚಾರ.
ಅವಳು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾಳೆಯೇ ಎಂದು ಆಶಾವಾದಿಯಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ.ಒಂದು ವರ್ಷವೇ ಕಳೆದಿತ್ತು ನಾನವಳನ್ನು ನೋಡದೇ.ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರೋ ಆಕೆಯ ಫೋಟೋ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು.ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕಾಣ ಸಿಕ್ಕಳು.ನನಗೆ ಸಂತಸ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋನಾಂತ ಅನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಕ್ಕಾಗಲ್ಲಾ ಅಲ್ವಾ...?
ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ.ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದವಳಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು.ಬೇಸರವಾಯ್ತಾದರೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೆ.ಕೆಲದಿನಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾಣ ಸಿಕ್ಕಳು.ಹತ್ತಿರ ಹೋದೆ.ಅಪರಿಚಿತರಂತೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಳು.ಅಂದೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಆಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾಳೆಂದು.
ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿಫಲ ಕಂಡು ಮನ ಕರಗಿತು.ಇನ್ನು ಕೂತು ಅವಳನ್ನೇ ಜಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲಾಂತ ಅರಿವಾಯಿತು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳನ್ನೂ, ಆ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಚಿವುಟಿ ಹಾಕಲು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸೆಂಬಂತೆ ಮರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಆ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆಯಲು ಸಾದ್ಯವೇ...?